Hala çıkamadım içine düştüğüm bunalımdan. Hala çözemedim neden byle olduğunu. Ne yaptım ben bu insanlara. 6 ayda ne değişti. Neydi beni istenmeyen adam konumuna getiren. Kime ne yaptım? Neden sadece işleri düştüğünde ismimi anıp başka zaman akıllarından bile geçmiyorum. Neden? 6 ay önce bölye değildi. Beraber gezerdik, beraber bir şeyler yapardık. Şİmdi ne oldu da bu hale geldim. Ben soruyorum ben cevap bulamıyorum. Bana bu tavrı takınalardan da bir cevap alamıyorum. Herkesin kolayına gelen “Sana öyle geliyrodur..” oluyor. Bana hiç de öyle gelmiyor. İnandıramıyorum kendimi. Hayatım bilgisayar. oldu. Bırak artık şu bilgisasayrla uğraşmayı demek kolay geliyor hepsine. Ama bu bilgisayarı bıraktığımda ne yapacağımı kimse söylemiyor. Ben keyfimden mi bütün günümü bu makinenin karşısında geçiriyorum.

Hadi gezelim ya da hadi bi şeyler yplım dediklerinde yok ben internete gireceğim mi diyorum. Bunu her seferinde söylüyorum ama bahaneleri yine net! ” Çağırsak da gelmesin. İşin gücün bilgisayar..” Neyim ben soytarı mı? Ya da sadece işlerini gördürecek bir ayakcı mı? Bi program lazım olduğunda ben bilgisayarları bozulduğunda ben, kendilrine oyun lazım olduğunda ben, bilgisayarla ilgili bir şey merak ettiklerinde ben……. Ama hiç gezeceklerinde ben yok ya da toplanıp bir yere gideceklerinde ben yok! Neden? İçki içmiyorum diye mi? Kızların yanında hiç utanmadan argo konuşup küfür etmiyorum diye mi? Yoksa kendilerini arkadaşım yerine koyyorum diye mi? Nedir benim suçum? Ne hata yaptım? Kafayı yememek için sınırlarımı zorluyorum. Konuşmaya çalıştıklarım hava atıyor konuşmuyor. Beraber zaman geçirmek istediklerim kırk bahane buluyor. Bu muydu benim hakkım? Bunun için mi üniverste kazandım ben. Bunun için mi kliometrelerce uzağa gelip yanlız bir hayat yaşıyorum? Bay aS.O.SyaL olmak içi mi geldim ben bu üniversiteye. Arkadaşım dediğim kişilerin ayak işlerini yapmak için mi geldim bu memlekete. Ben mi geri kfalıyım yoksa. Arkadaşlık denilen lanet olası artık bu şekilde mi işliyor? Artık birilerine sitem etmekten utanır oldum. Ama hala değişen hiç bir şey yok! Ahmet yine yanlız Ahmet. Hiç bir olaya çağırılmayan. “İnternet çocuu” olarak görülen Ahmet. Evet lakabım bu oldu artık “İnternet çocuu” böyle demek işlerine geliyor. Lisedeki arkadaşlarımı en sevmediğim admları bile aratır oldular bana. Ne derdimi anlayabilecek kimse ne bunları anlatabilecek kimse bulabliyorum. Herkes kendi keyfinde. Ben böyle bilmiyordum arkadaşlıkları. Üniversite arakdaşlıkları çıkar üzerine olur diyorlardı. Ama bu kadarını beklemiyordum. En azından bir dost bulurdum diyordum ama maalesef yanılmışım. Böyle değilmiş işler. Artık dönemin bitmesini iple çekiyorum. Kaçıp gitmek istiyorum burdan. Ailemin, dostum dediğim adamların yanına kaçıp gitmek istiyorum.

Umarım bu yazımı sınıfımdan “arkadaş(?)” dediğim bir kişi okur. En azından birisi duygularımı öğrenir. Değişen bir şey olacağını hiç zannetmiyorum! Ama en azından ben kendimi rahatlamış hissedebilirim. Ayrıca hepsine teşekkür ederim. İçimdeki sevinci, neşeyi, sevgiyi öldürdükleri için……..