Ahmet DERELİ » Dilek

Yeni Görünüm..

Ahmet DERELİ — Mon, 05 May 2008 19:20:46 +0000

Sonunda istediğim temayı yapabildim. uzun uğraşlar sonucu bir çok temayı heba ederek en sonunda istediğim temayı yaptım. Tema benim çok hoşuma gidiyor, size nasıl gelir bilemem. Emeklerime değidi gibi sanki. Ufak tefek eksiklikleri var tabi. Onları da en kısa zamanda hallederim. Umarım en yakın zamanda burası gibi kendimi de yenilerim. Blogun içeriğini IPB ye doğru çevirmeyi düşünüyorum. Geyiklerle bir yere kadar.

Bugün benim doğum günüm…

Ahmet DERELİ — Fri, 21 Mar 2008 16:04:53 +0000

Evet yaşımıza bir yıl daha ekledik. Şaka maka derken 21 olduk. Biraz buruk bir doğum günü beni için. Çünkü doğum günü hediyem arakdaşımla tartışmak oldu. Olmasını isteyeceğim en son şeydi ama oldu işte. Yine sıradan bir gün geçiriyorum. Değşen hiç bir şey olmadı. Bugünün biraz daha neşeli ve anlamlı olmasını istemiştim ama istenilen her şey gerçekleşmiyor işte. Dilek’siz yeni bir yaşa girdim. Bugünümde onu ziyaret etmek isterdim ama ondan çok uzaklardayım. Hep kalbimdesin DİLEK. !!! Bu doğum günümü seninle kutladım sayıyorum kendimi.

Lafı uzamaya gerek yok sanırım. İyi ki doğdum..

Happy birthday to me..

DİLEĞİM!!!

Ahmet DERELİ — Wed, 14 Nov 2007 16:27:02 +0000

Gözlerinde mutluluk vardı yolun ortasında boylu boyunca yatan DİLEĞİMİN,

Umut vardı…

Doktor olup hayatlar kurtaracaktı! Olmadı!

Bilemedi Azraillin bu kadar erken kapısını çalacağını!

DİLEĞİMİN öldüğü saatler karanlıktı hava!

Burcu burcu umut kokuyordu soğuk bedeninin etrafı…

Elinde gülü vardı DİLEĞİMİN…

Değdiğinde sıcacık bedenine DİLEĞİMİN araba…

Kırmızı karlar yağdı bedenine DİLEĞİMİN, kırmızı güller yapraklarından…

DİLEĞİMİN öldüğü gün temiz Karadeniz havası dolmuştu ciğerlerine…

DİLEĞİM o gece nefessiz kaldı!

DİLEĞİMİN öldüğü gün yıldızlar ağladı gökyüzünde!..

DİLEKsiz kaldı bedeni, DİLEKsiz bıraktı onlarca bedeni..!

DİLEĞİMİN öldüğü saatlerde Samsun ölüm kokuyordu sanki!

Sanki Samsun’a çıkarma yapmıştı hüzün…

Oysa DİLEĞİMİN tek DİLEĞİ hayatlar kurtarmaktı!

Can verirken belki geleciğini düşünüyordu!

Beyaz önlüğünü hiç giyemedi DİLEĞİM

Hiç kimse göremedi onu beyaz önlüklerle!!!

İşte biz o gün nasıl bir şey olduğunu öğrendik DİLEKsiz kalmanın!

DİLEĞİMle canımızdan can verdik biz o Karadeniz akşamı!

Sarhoştu belki ona çarpan,

Belki okuduğu okulda sıra arkadaşıydı…!

Görmedi belki arabanın şoförü,

Belki de biraz daha hız yaparsam geçerim onlara değmeden dedi!

Ama ben biliyorum!!

-cansu-

Bu akşam okudum bu şiiri. Arkadaşım mailime göndemiş. DİLEK’imizi anlatan şiir. Evet DİLEK’imizi kaybettik. Acımız hala içimizde. Acaba ne geçti içinden bu maili postalarken. Neler hissetti. Ben okuduğumda bir kez daha yıkıldım. DİLEK’lerimiz ölmesin! Hiçkimse DİLEK’siz kalmasın. Lütfen araba kullanırken dikkatli olalım.

Kaybettik Severken!

Ahmet DERELİ — Tue, 11 Sep 2007 19:16:18 +0000

Mekanın Cennet Olsun DİLEK’im!!

Neden? Neden bu kadar erken? Seni bunun için mi gönderdik biz Samsun’a bunun için mi gönderdik biz? Bir trafik canavarının kurbanı ol diye mi? Senin beaber kazanmıştık okulu. Ben Trabzon sen Samsun. Ne kadar çok sevinmiştin TIP kazandığın için. Bir birimize yakındık neredeyse. Ama hiç görüşmedik seninle. En çok da buna üzülüyorum. Neydi bizi bu kadar uzaklaştıran? Ben her Samsun’dan geçişimde burada arkadaşım var. Onu ziyarete gelicem tekrar diyordum hep. Peki şimdi ne dicem? Arkadaşıma mezar oldun. lanet şehir! diye lanetler mi yağdırıcam? Napıcam ben? Bu gün şehrin içinden geçtim. Otobüs otogara girmedi. Senin sonun olan yollardan geçtim.. Sonun olan yeri bilmeden garip garip baktım yollara. Ne diyeceğimi, ne hissedeceğimi bilmedem boş boş baktım yollara. :unsure: Artık o şehirden her geçişimde aynı duygular olacak içimde. Ziyaret edebileceğim bir arkadaşım yok artık o şehirde.. O şehir yok artık benim için. Senin katilin teslim olmuş öyle diyorlar. Ama ben inanmıyorum onun teslim olduğuna. Hem olsa bile ne farkeder? Zamanında yapmadığı insanlığı şimdi gösterse ne farkeder? Ben inanmıyorum onun insan olduğuna. Allah bildiği gibi yapsın onu.

Ailen perişan oldu senin zamansız gidişine. Kim olmadı ki? Daha yeni gelmişlerdi yanından. İki gün önce sağ salim bırakmışlardı seni o şehirde. Sen onların biricik kızıydın. Hala ölesin aslında ve hep öyle kalacaksın. Arkadaşların hergün yanında. Ama ben gelemiyorum. Yanında olamıyorum.. Saçma sapan bir ders yüzünden geldim Trabzon’a yanına gelemiyorum. Ama hep kalbimdesin emin ol. Ailen biricik arkadaşların sayesinde ayakta durabiliyorlar. Herkes ağlıyor sana, bütün erdemli, bütün mersin, hatta bütün Türkiye. Türkiye için belki de sıradan bir trafik kazası ama mutlaka arkandan ağlayan var emin ol. Ama sen biz ağlıyoruz diye üzülme. Hep o tatlı gülüşünle kal. Biz seni hep o tatlı gülüşünle hatırlıyoruz. Seni o şehire tatlı gülüşünle uğurladık. O gülüşünle de karşıladık.

Daha ne yazabilirim bilmiyorum. İçimde çok şeyler var ama bunlar dışarıya dökülmüyor. Mekanın cennet olsun biricik arkadaşım. :hüü: Seninle uzun zamandır görüşmediğim için beni affet olur mu? Dualarımız seninle. Seni asla unutmayacağız.